منشور انسانی و حقوقی دوران پیری

منشور انسانی و حقوقی دوران پیری

افزایش سن و رسیدن به سن پیری برای هرانسانی گریزناپذیر است برای همین دلیل برای افراد مسن منشوری است که با هم میخوانیم:

ماده ۱: حق زندگی.

آزادی محل زندگی.

خانواده و دیگر مداخله‌کنندگان درمانگر باید حق سالمند را در انتخاب محل زندگی رعایت نمایند.

سالمند را باید از خطرات احتمالی هر موقعیت آگاه کرد.

ماده ۲: مناسب‌سازی محیط زندگی با نیازهای فرد سالمند.

محیط زندگی سالمند باید با نیازهای خاص وی مطابقت داشته باشد.

در صورت کاهش استقلال فرد سالمند به هر دلیلی وی می‌تواند در منزل دوم خویش تحت مراقبتهای ویژه بخشهای دولتی یا غیردولتی قرار گیرد.

ارتقاء کیفیت زندگی و آسایش جسم و روح سالمند باید هدف نهایی پروژه خدمت‌رسانی باشد.

برخورداری از فضای خصوصی و اجتماعی ویژه سالمند می‌بایست در مراکز درمانی و توانبخشی مدنظر قرار گیرد.

ماده ۳: زندگی اجتماعی علی‌رغم محدودیت‌های مشارکت سالمند.

آزادی عمل در برقراری ارتباط حق مسلم سالمند است.

خدمات اجتماعی می‌بایست با توجه به شرایط دوران سالمندی متناسب سازی شود.

سالمندان باید از حقوق فردی واجتماعی خود مطلع شوند.

ماده ۴: حضور و نقش فعال اطرافیان.

حفظ روابط اجتماعی با خانواده و دوستان حق طبیعی سالمندان است.

تقویت نقش مهم خانواده در ارائه حمایت‌های اجتماعی می‌بایست مدنظر قرار گیرد.

محیط زندگی سالمند باید با نیازهای خاص وی مطابقت داشته باشد

در صورت عدم وجود نزدیکان حمایت گر این نقش به عهده مراکز توانبخشی و درمانی سالمندان و داوطلبان می‌باشد.

ماده ۵: درآمد و دارایی.

سالمند مالک تمامی درآمدها و دارایی‌های خود می‌باشد.

دارایی فرد سالمند در صورت وابستگی روانی و جسمی وی از سوی قانون مورد محافظت قرار گیرد.

در صورتی که درآمد و توانایی مالی سالمند کفایت رفع نیازهای او را نکند باید از حمایت رفاهی قانونی بهره‌مند شود.

ماده ۶: ارج نهادن به فعالیتهای سالمند.

حفظ و نگهداری تواناییهای انجام فعالیتها تا حد امکان.

سالمندان با سطح شناختی پایین نیز نیاز به ابراز وجود دارند.

مشارکت فعال سالمندان از احساس پوچی و بی‌ارزشی آنان پیشگیری می‌کند.

ماده ۷: آزادی انجام فعالیتهای مذهبی.

مراکز خاص سالمندان باید محلی برای ادای مراسم مذهبی داشته باشد.

حفظ و تکریم سالمند با هر دین و مذهب.

رعایت و حفظ اصول مذهبی مورد قبول فرد سالمند.

ماده ۸: حفظ استقلال سالمند.

پیشگیری از وابستگی سالمند توسط مراکز سالمندی و خانواده حق مسلم اوست.

خانواده و مراکز سالمندی باید مجهز به دستورالعمل‌های پیشگیری از وابستگی جسمی و روانی سالمندان باشند.

ماده ۹: حق بهره‌مندی از مراقبت.

سالمند مثل هر گروه سنی دیگر باید دسترسی به مراقبت‌های خاص داشته باشد که این مراقبت شامل تمامی خدمات پزشکی و توانبخشی لازم می‌باشد.

تجهیز مۆسسات توانبخشی و بیمارستانها با نیازهای خاص سالمند از وظایف دولت است.

ماده ۱۰: حق بهره‌مندی از مراقبین آموزش دیده.

وجود آموزش خاص در رشته سالمندشناسی و طب سالمندی برای مراقبین اساسی است.

بهره‌مندی تمامی پرسنل مراقب از حمایتهای روانی در مراکز سالمندی.

ماده ۱۱: رعایت شرایط جسمی و روحی در مراحل آخر زندگی سالمند.

مراقبت دقیق از دردهای جسمی و تالمات روحی در مراحل آخر زندگی سالمند و حمایت از خانواده وی وظیفه نظام‌های حمایتی است.

تمامی مراقبین باید از اصول ارتباطی در مورد مراحل آخر زندگی و مرگ سالمند مطلع باشند.


با کمک به هفت باغ مهربانی همیار سالمندان فرزانه باشیم